Ο Μουτσινάς ξυρίζει… κόντρα!

Μένει στο Κολωνάκι, δουλεύει ασταμάτητα, είναι στην τσίτα και του αρέσει, και τα βράδια τον βρίσκουν «γεμάτο» στον καναπέ του με τον Άντι, το σκύλο του. Ο Νίκος Μουτσινάς μπορεί πέρυσι να… έφαγε «το ξύλο της ζωής του», αλλά δεν μασάει. Επιστρέφει δριμύτερος κι ανταποδίδει ωριμότερος.

«Θα τον πετύχω άραγε στις… κακές του;» αναρωτήθηκα αυθόρμητα. Γιατί ο Νίκος Μουτσινάς δίνει την εντύπωση ότι ανήκει σε εκείνη την ιδιόρρυθμη κατηγορία ανθρώπων που τους αρέσει να σου «τη σπάνε», που δεν συμπαθούν καθόλου εύκολα κάποιον και που δεν διστάζουν να το δείξουν. Με τέτοιες… rock σκέψεις, ένα βραδάκι Τρίτης βρέθηκα στον ALPHA για τη φωτογράφιση και τη συνέντευξη. Κάποιες ώρες μετά, λίγα τσιγάρα είχαν προστεθεί στο τασάκι και μια «γλυκόξινη» κουβέντα, σε έναν καναπέ με πολλά γέλια, κριτική κι εκπλήξεις είχε λάβει τέλος. «Είμαι κακός άνθρωπος», μου λέει χαμογελώντας,

«μην με βλέπεις έτσι». «Από πότε οι κακοί πιστεύουν στους αγγέλους;», τον ρωτάω…

Μήπως τελικά θα ήταν καλύτερα να έμενες Θεσσαλονίκη, να είχες και την ησυχία σου; Δεν λένε πως 

όποιος μπλέκεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες, κι όποιος με τη showbiz… τα ψυχοφάρμακα;

Ελπίζω τουλάχιστον να μην κυκλοφορώ με τα Xanax στην τσέπη σε μερικά χρόνια, δεν θα ήθελα με τίποτα να μου συμβεί αυτό [γέλια]! Από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα ότι θα ασχοληθώ σοβαρά με το θέατρο, ήξερα ότι ο μόνος τόπος να το αναπτύξω όπως το είχα στο μυαλό μου ήταν η Αθήνα. Οπότε, σίγουρα , δεν θα ήταν καλύτερο να μείνω στη Θεσσαλονίκη. Άσε που δεν μου πάνε καθόλου οι χαλαροί ρυθμοί. Σιχαίνομαι το καλοκαίρι, γιατί όλα είναι υπερβολικά χαλαρά. Θέλω να είναι τα πράγματα σε μια σπίντα, στο χαλαρό εγώ κλωτσάω, αρχίζω και βαριέμαι, σκέφτομαι πράγματα τα οποία δεν πρέπει, βλέπω παντού προβλήματα. Δεν μου πάει...

Επιστροφή στο σήμερα. «Δέστε τους» στον ALPHA. Πώς τα βρίσκουν 5 παρουσιαστές σε μια εκπομπή;

Υπάρχει χημεία μεταξύ μας, αλλά στο εφικτό. Με τα παιδιά, ακριβώς επειδή όλοι έχουμε παράλληλες δραστηριότητες –η Μαρία έχει ραδιόφωνο, ο Γιώργος έχει το μαγαζί και την οικογένειά του, η Δήμητρα έχει ραδιόφωνο και εφημερίδα, ο Νότης τρέχει σαν τρελός με τα διακοσμητικά του, εγώ έχω την Ελένη και το θέατρο– δεν υπάρχει χρόνος να βρεθούμε εκτός πλατό. Δεν υπάρχει χρόνος, όχι πως δεν υπάρχει διάθεση. Νομίζω ότι για μια εκπομπή που μετράει μόλις 5-6 μήνες, είναι ΟΚ τα πράγματα. Γιατί δεν είμαστε φίλοι –πέρα από τη Μαρία που την ξέρω και κάνουμε παρέα– αλλά ούτε και μια εκπομπή 10 χρόνων, όπου όλοι συναντιόμαστε καθημερινά και γινόμαστε έτσι κι αλλιώς μια παρέα…

Οι σχέσεις σου με τον Γιώργο Τσαλίκη;

Τσακωμοί δεν γίνονται, όπως κατά καιρούς γράφεται. Δεν προλαβαίνω καταρχήν να μην τα πηγαίνω καλά με κάποιον. Ούτε εγώ ούτε ο Γιώργος. Ο κοινός στόχος που έχουμε όλοι –και το λέω πολύ ειλικρινά– είναι να πάει καλά η εκπομπή. Το πώς θα πάει καλά είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα. Εγώ θα σου μιλήσω για μένα –πόσο εγωιστής μπορεί να είμαι Χριστέ μου!– …Δεν έχω τέτοια θέματα, πιστεύω πολύ στον εαυτό μου για να ανταγωνιστώ κάποιον…

Παραμένει η τηλεόραση μια μεγάλη «παρτούζα»;

Εννοείται ότι είναι μια μεγάλη παρτούζα. Μοιράζεται πλέον το θέμα σε όλες τις εκπομπές. Υπάρχει ο επικεφαλής, η σταρούμπα, ο 500 χρόνια προϋπηρεσία-καριέρα και πάντα ένα μεγάλο πλαισίωμα γύρω γύρω. Ο καθένας έχει το δικό του ρόλο. Δεν είναι νομίζω οι εποχές κατάλληλες για μονοπρόσωπες εκπομπές και, ναι, έχει περισσότερη πλάκα έτσι!

Σου πάει περισσότερο να είσαι το 2ο βιολί στην ορχήστρα; Λιγότερες ευθύνες, περισσότερη ελευθερία;

Είμαι άνθρωπος που αναλαμβάνει ευθύνες και τις αποζητά. Αν δεν μου τις δώσεις, βαριέμαι, δεν έχω λόγο να υπάρχω. Παίζω θέατρο φέτος, όλοι οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι πολύ σωστά και δεν ξεχωρίζεις τα βιολιά. Παίζει μια ορχήστρα. Οπότε αν το 1ο βιολί δεν είναι τόσο καλό όσο το 2ο, δεν πρόκειται να γίνει δουλειά. Αντίστοιχα, αν το 1ο είναι πάρα πολύ καλό και τα υπόλοιπα παίζουν παράτονα, το αποτέλεσμα είναι σκέτη καταστροφή! Το «περισσότερες ή λιγότερες ευθύνες» μετράει για μένα στο ρόλο που παίζεις πραγματικά. Για παράδειγμα, στο πρωινό πρόγραμμα με την Ελένη Μενεγάκη, φυσικά τη μεγάλη ευθύνη έχει εκείνη, αλλά από κει και πέρα, αν εγώ δεν είμαι καλός, αυτό θα έχει κάποιον αντίκτυπο στην εκπομπή. Όπως και στο «Δέστε τους», όπως παντού.

Τα νούμερα τηλεθέασης πρέπει να δημοσιοποιούνται, όπως κάνουν κάποιες μεσημεριανές εκπομπές;

Αυτό πραγματικά δεν το καταλαβαίνω! Δεν με εκνευρίζει ακριβώς, όμως θεωρώ ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξέρει ο τηλεθεατής ποια εκπομπή είναι 1η και ποια 2η. Αυτό το «μυστικούλι» αφορούσε τις διαφημιστικές, τα κανάλια και τους παρουσιαστές για να πάρουν την επόμενη μεταγραφή, να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο, περισσότερα χρήματα ενδεχομένως. Δεν έχει να κάνει με τον κόσμο. Γιατί να με ενδιαφέρει εμένα αν μια εκπομπή είναι πρώτη; Μου αρέσει; Θα τη δω. Δεν μου αρέσει; Δε θα τη δω. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να ξέρει ο οποιοδήποτε τα νούμερα….

Ίσως γιατί ενεργοποιούν το σύνδρομο της «κλειδαρότρυπας»…

Ενεργοποιούν και τη μαζικότητα όμως, κι αυτό δεν είναι καθόλου ωραίο. Γιατί μπορεί να έρθεις εσύ και να μου πεις «καλά δεν βλέπεις το τάδε;» και να σκεφτείς αυτόματα «ω ρε μαλάκα δεν το βλέπω εγώ αυτό, να αισθανθώ άσχημα αφού το βλέπουν όλοι;»...

«Όμορφος κόσμος το πρωί»…

Από το λίγο που έχω δει στις αρχές, δεν είναι το φόρτε μου. Είναι μια εκπομπή που έχει πάρα πολλά θέματα, δουλεύουν πολύ οι άνθρωποι αυτοί –κι επειδή έχω φάει τα ίδια... σκατά πέρσι με τον Καφέ, που πεθάναμε στη δουλειά– μπορώ να τους καταλάβω. Υπάρχει κι ένα MEGA από πίσω, το οποίο είναι πολύ σημαντικό, δεν σε αφήνει στη μοίρα σου… Μου αρέσει (αλλά όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί μερικές φορές γίνεται λίγο τραβηγμένο) η παιδικότητα που έχουν αυτοί οι άνθρωποι!

Γρηγόρης Αρναούτογλου. Μας λείπει ή του λείπουμε;

Του Γρηγόρη –επειδή μιλάμε– δεν του λείπει σίγουρα η τηλεόραση! Το MEGA του έκανε ένα πολύ μεγάλο δώρο, τον ξεκούρασε για να έρθει δριμύτερος και φορτσάτος. Σαν ένα πολύ ωραίο λίφτινγκ, ξέρεις, από αυτά που δεν φαίνονται, που σου λέει η άλλη «μωρέ κοιμήθηκα 2 μέρες και είμαι φρέσκια» και είναι τραβηγμένη ολόκληρη! Δεν το καταλαβαίνεις όμως• είναι από πολύ καλό πλαστικό.

Οι κοσμικές «αυλές» βοηθούν στην αυτοπεποίθηση ή οδηγούν στο γκρεμό;

Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται κανείς «αυλή», πέρα από την Ελισάβετ που την έχει και μεγάλη για να χωράει κόσμο να τη γλείφει. Είναι κάτι το οποίο έχει απομείνει από παλιά κι είναι αηδία. Πρέπει να φύγει, όπως φύγανε –καλή ώρα– και τα καρό από τη μόδα.

Εσύ αντιλαμβάνεσαι το γλείψιμο;

Όχι, και νομίζω ότι δεν το επιτρέπω, δεν το επιδιώκω. Δεν με ενδιαφέρει να ακούσω 5-10 καλές κουβέντες, αν κάτι είναι χάλια. Και ξέρεις κάτι; Όλοι αυτοί οι άνθρωποι μετά, οι αυλοκόλακες, είναι σαν κατοικίδια• πρέπει να τους θρέφεις με κάτι. Καλύτερα πήγαινε και υιοθέτησε 2 παιδιά και μάθε τα να λένε από το πρωί μέχρι το βράδυ ότι είσαι ο καλύτερος του κόσμου. Κάνεις και την καλή σου πράξη.

Είναι πολλοί αυτοί που έχουν καβαλήσει το καλάμι;

Νομίζω πως αυτό είναι απαραίτητο να το πάθεις. Τώρα, θα σου τύχει για λίγο, σαν παιδική αρρώστια 2 εβδομάδων, θα το πάθεις για πάντα… Κατά τη γνώμη μου, εκεί παίζεται το παιχνίδι. Στην Ελλάδα νομίζω ότι υπάρχει μεν ένα μοίρασμα, με τη ζυγαριά να γέρνει λίγο περισσότερο σε αυτούς που αισθάνονται ότι πραγματικά δηλαδή είναι «και γαμώ». Βλέπω υπερβολές και λέω «χαλάρωσε κοπελιά, οκ τι να πει κι η Madonna». Ας ηρεμήσουμε, δεν είναι τίποτα, στην Ελλάδα ζούμε.

Ελεονώρα Μελέτη. Την είχες αδικήσει, είπες, κάποτε…

Η Ελεονώρα σήμερα δείχνει να έχει βρει τα νερά της. Δεν κολυμπάει πια σε θάλασσα, κολυμπάει στην πισίνα της. Ξέρει ακριβώς τι κάνει. Αυτό είναι πολύ καλό, γιατί φανερώνει μια ισορροπία, που περνάει και στο κοινό. Νιώθω ότι βγήκε αλώβητη από τον Πρωινό Καφέ, ενώ θα μπορούσε και να μην…

Βάνα Μπάρμπα. Έχει αρχίσει τις κακίες;

Όχι… Έτσι είναι, έτσι ήταν κι εύχομαι να παραμείνει έτσι και στο μέλλον. Η ατάκα τύπου «στο τέτοιο μου», «σας γράφω», αυτό είναι η Βάνα. Δεν τη νοιάζει αν θέλει να πει κάτι. Δεν θα σκεφτεί τι αντίκτυπο μπορεί να έχει μετά, θα το πει.

Άννα Βίσση. Παραμένει «ταλαιπωρημένη», όπως την είχες χαρακτηρίσει κάποτε;

Την είδα live στο μαγαζί, έχει απίστευτη δύναμη, είναι πολύ cool τύπος. Μου έκανε πολύ θετική εντύπωση, έκπληξη βασικά το ότι είναι τόσο cool. Φέτος αυτό που κάνει το γουστάρει τρελά, το νιώθεις όταν τη βλέπεις, την ακούς… κι εκεί λίγο πέφτει μια σιωπή, της βγάζεις το καπέλο. Λες «Μπράβο κοπελιά, είσαι ωραία τύπισσα, κάνεις αυτό που σου αρέσει»…

Λάκης Λαζόπουλος. Άλλη μια ανακύκλωση σκουπιδιών;

Ο Λάκης κάνει αυτό που φωνάζει το κράτος: ανακύκλωση. Εξάλλου κι η τηλεόραση γενικότερα μια ανακύκλωση της ίδιας της τηλεόρασης είναι, οπότε κινούμαστε στην πορεία που έχει χαράξει η Ευρώπη. Δεν μπορώ να πω πως κάνεις λάθος που παίζεις έναν τύπο ή μια τύπισσα που πραγματικά δεν είναι για να βγει στην τηλεόραση. Κι εμείς ανακύκλωση κάνουμε, μακάρι να υπήρχαν μόνο πρωτότυπα, αλλά δεν. Εδώ δεν είναι εξωτερικό, που περπατάς και πέφτεις πάνω στην Anniston, είμαστε πολύ λίγοι οι άνθρωποι και πάρα πολλές οι εκπομπές. Δυστυχώς.

Ράδιο Αρβύλα. Ποιοτικοί;

Ποιοτικοί γιατί; Χαβαλέ κάνουν και πλάκα. Και κυρίως μαγκιές τύπου «σχολιάζουμε τον ίδιο το σταθμό μας». Αυτή είναι η μαγκιά. Σου δίνουν την εντύπωση ότι μπορούν να πουν τα πάντα, κι ας μην τα λένε. Αυτό περνάνε και νομίζω πως εκεί οφείλουν ένα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας τους. Ούτε αυτοί ωστόσο παίζουν κάτι πρωτότυπο.

Ανδρέας Μικρούτσικος.

Δεν μπορώ να ξέρω ποια είναι η πραγματικότητα της κατάστασης, γιατί ακούω πολλά κι εγώ. Δεν μπορώ να πω κάτι για τον Ανδρέα. Ελπίζω να είναι καλά και να γίνει καλά. Πολύ ανθρώπινα. Τι να σχολιάσω; «Γιατί το έπαθες αυτό Ανδρέα; Γιατί δεν πρόσεχες;». Δεν είναι σωστό να το πει ο οποιοδήποτε αυτό, όχι μόνο εγώ, ούτε να γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων… Δεν είμαι μαζί του, δεν είμαι φίλος του, πώς θα κρίνω; Αν το έκανα, θα ήταν μεγάλη πουστιά.

Καραμέρος – Χαριτάτος. Έχουν μέλλον;

Κάνουν κάτι που ξέρουν πολύ καλά. Αυτό που κάνανε πάρα πολύ πρωί, το περάσανε στο λίγο πιο αργά του κι έκατσε. Τώρα αν έχουν μέλλον, δεν μπορώ να το ξέρω, γιατί το ζάπινγκ είναι άτιμο πράγμα και το έχει «πάθει» όλη η Ελλάδα πια! Με απλά λόγια, μπορεί αύριο να μην τους δει κανείς και να δουν όλοι, ξέρω εγώ, «Μυστικούς Πράκτορες» στο STAR!

Ο ΑΝΤ1 «τρώει» τα παιδιά του;

Η Ελλάδα το κάνει αυτό, το κάνει κι ο ANT1;

Εύη Βατίδου. Θα έβγαινες μαζί της στα μπουζούκια;

Δεν έχω τόσα λεφτά, για τόσα λουλούδια….

Τζούλια Αλεξανδράτου. Θα τα έφτιαχνες μαζί της;

Για ποιο λόγο; Όχι.

Βίκυ Καγιά. Τι είναι τελικά;

Είναι σαν επιτραπέζιο. Κάνει μία ωραία κίνηση, μία λάθος. Τώρα είναι στην ωραία κίνηση, οπότε μια χαρά. Στην επόμενη, που μπορεί να μην είναι ματ, θα ξαναμιλήσουμε…

Σάσα Μπάστα. Τελικά είναι μόνο αυτό που φαίνεται;

Λες να έχει και κάτι άλλο κρυμμένο; Μακάρι, τι να πω…

Ελένη Μενεγάκη. Τι να πεις τώρα, δουλεύετε και μαζί… Πιστεύεις ότι βοηθάς στα νούμερα που φέτος βρίσκουν πίσω την Ελένη;

Ωραία, μου δίνεις την ευκαιρία να το λύσουμε αυτό μια και καλή, γιατί έχει πολυακουστεί. Η Ελένη δεν κάνει πολύ καλά νούμερα στα total. Ο σταθμός όμως όταν λέει νούμερα όπως και η πιάτσα –μιας και μιλάμε για τηλεόραση– ενδιαφέρεται για το περιβόητο κοινό 15-44. Εκεί η Ελένη παραμένει πρώτη και με διαφορά. Εγώ είμαι εκεί, λοιπόν, γιατί περνάω καλά και περνάει καλά και η Ελένη. Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος.

Έχεις χρειαστεί ποτέ τη βοήθεια ψυχολόγου/ψυχιάτρου;

Σε ψυχολόγο έχω πάει. Είναι μια πολύ ωραία διαδικασία και πολύ χρονοβόρα, ωστόσο κάτι που εμένα με ταλαιπωρεί ιδιαίτερα. Γιατί εγώ θέλω να αλλάζω, βαριέμαι εύκολα, θέλω αποτέλεσμα, αν γίνεται αύριο, αύριο. Θέλω το χάπι που θα μου χτίσει κοιλιακούς, δεν θέλω να κάνω κοιλιακούς, κατάλαβες; Οπότε ασχολήθηκα ένα χρονικό διάστημα, ήταν πάρα πολύ όμορφα, δεν έμαθα κάτι καινούριο, για να είμαι ειλικρινής, απλώς κάποιες υποψίες που είχα… φώτισαν. Ότι ΟΚ, σωστά, αυτό ήταν τελικά! Να περάσουμε κάποια στιγμή όλοι στη ζωή μας από έναν ψυχολόγο πρέπει ρε παιδί μου, δεν είναι κακό.

Έχεις φαντασιώσεις που δεν μπορείς να τις εκμυστηρευτείς σε κανέναν;

Φυσικά, ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό. Είμαι πολύ πουριτανός.

Αν έβλεπες στον ύπνο σου ότι έκανες sex με κάποιον συνάδελφό σου, θα του το έλεγες;

Όχι, αν και δεν μου έχει τύχει ποτέ. Θα προτιμούσα στο όνειρό μου κάποιον άλλο, όχι κάποιον που βλέπω κάθε μέρα. Έλεος!

Ποιους θες να χαστουκίσεις;

Δεν έχετε σελίδες για να σου τους πω. Πάρα πολύ κόσμο, για διαφορετικούς λόγους. Θέλω να χαστουκίσω αυτούς που το παίζουν ειδήμονες στα θέματα εκπομπών –κι έχουμε και πολλούς. Φλαπ, εκεί ρίχνω ένα χαστούκι. Θέλω να χαστουκίσω επίσης το «σε καταλαβαίνω μωρέ, αλλά γαμώτο τι να κάνω κι εγώ, είναι και 3ωρη η εκπομπή, κλάψε μου μία». Και με το δήθεν –εκεί να δεις χαστούκια που ρίχνω…

Σε έχουν «χαστουκίσει» ποτέ;

Πέρυσι έφαγα το ξύλο της χρονιάς μου. Τηλεοπτικά.

Τις χρειαζόσουν τις φάπες σου;

«Τις φάπες μου τις τρώω» από την οικογένειά μου και από τις φίλες μου οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το χώρο. Τις δίνω και εγώ στον εαυτό μου... Σπάνια, γιατί με αγαπάω αρκετά, αλλά τις δίνω. Δεν είχα ανάγκη να φάω τόσο ξύλο πέρυσι, αφού δεν είχε γίνει και τίποτα τραγικό στην τελική.

Οι gay είναι μόδα;

Είναι κάτι που υπάρχει, που συμβαίνει και συνέβαινε ανέκαθεν. Δεν μένουμε στα βουνά –αν κι εκεί μπορεί να γίνονται περισσότερα, τι να πω. Στην τηλεόραση «τσιμπιέται» το θέμα κι είναι φυσικό. Για παράδειγμα, δεν θα πει κανείς «αχ θα ’θελα το παιδί μου να είναι σαν το gay ζευγάρι της “Πολυκατοικίας”», αλλά ούτε θα πει πλέον «πω! πω! Πάρτε τους από εδώ και πετάξτε τους 5 κανάτες». Νομίζω ότι πλέον τα πράγματα είναι όπως στο… Αμερική! [γέλια]

Θα πλήρωνες για sex;

Όχι, και το λέω πολύ κοφτά. Έχω και το χέρι μου. Γιατί να πετάω τα λεφτά μου;

Ποια ατάκα σου έχεις πληρώσει πιο ακριβά;

«Περνάω πολύ καλύτερα στο Pomodoro από ό,τι στον Πρωινό Καφέ», είχα πει στην εκπομπή της Σοφίας Αλιμπέρτη και μετά από μια βδομάδα έφυγα από τον ΑΝΤ1.

Θα έκανες παρέα με κάποιον σατανιστή ή άθεο;

Όχι, νομίζω πως δεν θα είχαμε κοινά πράγματα να πούμε και θα έπρεπε να πείσει ο ένας τον άλλον γι’ αυτά που πιστεύει….

Εσύ σε τι πιστεύεις;

Στον Θεό πιστεύω… και στους αγγέλους.

Αγαπημένη σου περιοχή και στέκια στην Αθήνα;

Λατρεύω το κέντρο, στο οποίο και μένω, μου αρέσει πολύ η περιοχή του Ψυρρή, όπου βρίσκεται, βέβαια, και το θέατρο. Στέκια δεν μπορώ να σου πω ότι έχω, γιατί δεν βγαίνω. Μαζευόμαστε με φίλους σπίτι και παραγγέλνουμε από το Καλαμάκι Κολωνάκι κι άλλα τέτοια…Δεν βγαίνω, παλιά βγαίναμε μέχρι το πρωί, τώρα δεν με κρατάνε τα πόδια μου [γέλια]… Το μόνο που θέλω το βράδυ είναι να βάλω τη φόρμα μου και να κάτσω σπίτι με τον Άντι, το σκύλο μου.

*Ο Νίκος Μουτσινάς ερμηνεύει τον θεότρελο κομμωτή Τόνυ Λέπουρα στη θεατρική παράσταση «Σεσουάρ για δολοφόνους», στο Θέατρο «Αποθήκη». (Σαρρή 11, Ψυρρή, τηλ. 210 3253153)